popisy

przejście dla pieszych

Rudolf Valentino — Sat, 09 Jan 2010 17:26:18 +0000

dwadzieścia pięć lat czerwonego światła. pieprzone
przejście dla pieszych.stałam tam, wpatrując się
w idealnych ludzi pędzących za szczęściem. Na moment
zamroziłam ich uśmiechem mojego obiektywu.

ruszyli ponownie. uwolnieni z uścisku. pędzili. stałam
tam nadal. nie czując już nic zupełnie. niespodziewanie poczułam
ten zapach i zapomniałam wszystko. zgubiłam reguły
tworzone przez trzysta ostatnich miesięcy.

nieznajome oczy odnalazły mnie wśród przechodniów. a ja
nie chciałam być przechodniem tylko. nieznajome ramiona
sprawiły, że zapomniałam o jutrze. sześćset minut picia kawy
zamieniłam w zauroczenie.

modlę się by nie zapaliło się zielone. nie chcę
teraz byś ruszył na drugą stronę. zginął wśród
innych ludzi podobnych Tobie, goniących
za szczęściem po drugiej stronie.

o miłości – banalnie

Rudolf Valentino — Sat, 09 Jan 2010 17:25:43 +0000

marzę, że kiedy oczy otworzę,
ciebie zobaczę w zgiełku poranka,
ciebie szczęśliwą, ciebie radosną,
ubraną w mgiełkę sennej przygody

nieokiełznane siły natury
pozwolą spojrzeć bezkarnie w ochłań
zapomnieć wczoraj, by mieć znowu dzisiaj
prawdziwą miłość wolną od świata

nikt nie potrafi powiedzieć więcej
opisać słowem serca poczynań
chciałbym zrozumieć język Twej duszy
tłumaczyć go rano moimi oczyma

tonąc w objęciach twych i powietrza
nie rozumiejąc dławiącej trwogi
wiem, że zostaniesz tu obok dzisiaj
czemu byś miała się zbierać do drogi

od zawsze tutaj w tym właśnie miejscu
radość i smutek się łączyć będą
byłaś tu zawsze nie odchodź zostań
złączona ze mną miłości wstęgą

banały codzień mżawką spadają
chcąc bezpodstawenie spłaszczyć nam życie
ja wierzę w głębię, ocean słowa
miłość to deficytowy towar.

zapominamy

Rudolf Valentino — Sat, 09 Jan 2010 17:24:43 +0000

zapominamy. tak wiele słów. tak niewiele
osób szczerych. a my zapominamy. znowu
znikają kolejni w rozdziałach zamkniętych.
dawno zamkniętych. chcę odtworzyć
przeszłość. zapomniałem jak.

znikają. zapominamy. przeszłość przelewa
się między palcami. nie przeliczysz na minuty
tego co zniknęło w jedną chwilę. cisza zapadła
w mgnieniu oka. policzysz sekundy od teraz
do wieczności. czy zapomnisz gdzie Twoje miejsce?

skupienie. pozwoli zasnąć czy zarazi
samotnością? nie zrozumiesz tych co
myśli skradli bezsenności. słowa narysowali
ciszą, by opowiedzieć o przeszłości. zapomnieli
o nas i zostaliśmy ze sobą sami.

149 słów dla Ciebie

Rudolf Valentino — Sat, 09 Jan 2010 17:15:59 +0000

gdybym tak w oczach czytać potrafił. przeczytałbym Ciebie. całą. dwa razy. by pewność mieć, by rozumieć, by wiedzieć. by zapamiętać wszystkie obrazy. gdybym tłumaczem był ludzkich pragnień, przełożyłbym gesty Twe na mój język, zrozumiał więcej i widział więcej – wiedziałbym gdzie iść – wiedział którędy. gdybym tak może zrozumiał Twe cele i tak po prostu umiał je dostrzec. zrobił bym coś, co świat by zmieniło. po co utrudniać gdy może być prościej. a gdyby ot tak, wierzyć sobie – po prostu. nie lepiej tak ? no powiedz mi Kotku … (…) sam nie wiem… wiesz co … może to racja – determinują nas wyzwania – a to co proste – to farsa. czas jest potrzebny, czas rytm nadaje – mówi jak przeżyć w świecie pełnym plastiku … są rzeczy których nie robi się dla wyniku. czas rytm nadaje – mówi jak przeżyć, chcę byś wierzyła tak jak ja chciałbym wierzyć. lecz wszystko co proste, do czego jest dostęp nie jest wspaniałe – raczej żałosne, więc wezmę lato i jesień i prawdę przyniosę Ty w nią uwierzysz i wtedy jej dotkniesz ….

wyroki niezbadane

Rudolf Valentino — Thu, 07 Jan 2010 01:49:04 +0000

policzyłem nasze słowa dziś, dziś policzyłem je wszystkie
chciałem przypomnieć Ci je dziewczyno – nim jutro znikniesz,

nie mów do mnie partykułami, nie mów nie, nie mów mi,
chciałbym byś wierzyła we mnie, ja Tobie – byśmy byli równi,

kim jestem jeśli brak mi odwagi, kim gdy mam jej aż nad to,
zanim usłyszę wyrok, zapytaj mnie proszę zapytaj – bo warto,

ile już raz sądzono mnie w życiu, ile ? nie wiem, miliony,
bądź pierwsza od wszystkich inna, niech będę zdziwiony,

posłuchaj, spamiętaj, spisz nim będę wisiał,
dziś wystarczysz mi Ty, ta lampka wina … i cisza

niespełniona …

Rudolf Valentino — Tue, 29 Dec 2009 01:34:08 +0000

pomiędzy słowami. tam gdzie oddechy. czai się miłość. miłość poety. pomiędzy oddechami. tam gdzie emocje. czai się miłość i serce bije mocniej.

gdybyś widziała. mam Twoje zdjęcie. jest rytm i słowa i patrzę, nic więcej.

przyjaciel – zbyt wiele. kolega – tak to widzimy. nic do mnie nie czujesz. się po prostu lubimy.

nie ważne. licz na mnie. nie ważne jest wszystko. nie kochasz cóż zrobić. i tak jestem blisko.

zawsze tu będę. tak cztery już lata. to miłość. nie zauroczenie. nie słomiany zapał.

nie musisz kochać. bądź tylko szczęśliwa. to najważniejsze. nie będę ukrywał.

w każdej godzinie. o każdej porze. myśli o Tobie właśnie ten człowiek.

i taki los jego. mój los właściwie. ma miłość niespełniona – Twoje ma imię.

policzyłem – jeden dwa trzy obietnica

Rudolf Valentino — Sat, 03 Oct 2009 21:48:25 +0000

stan silnego pragnienia. konkretny i dynamiczny.
miód na zmęczone ciało. pojawił się nagle
równocześnie z bólem brzucha. nie wiedziałem
dlaczego niepoliczalne dwieście mgnień oka
przeminęło w chwilę.

jedno drugie i trzecie wypowiedziane dawno,
pojawiło się nagle z radością klaszcząc w dłonie.
gdy prawdą jest słowo – życie kolor zmienia. gdy myślę
o niej smutek przejmuje kontrolę. gdy myślę
o niej zasypiam

sto dziewięćdziesiąt dziewięć i dwieście.
oto jesteś. prawdziwa. uzasadniona.
jedyna. szczera. długo oczekiwana. spontaniczna.
właściwa. przemyślana. dająca nadzieję na lepsze juto.
oto jesteś. spełniona. witaj obietnico.

w tysiącu wiadomości krótkich tekstowych

Rudolf Valentino — Fri, 02 Oct 2009 21:49:10 +0000

Chciałbym przez minutę usiąść jako nie ja
Chciałbym przez chwilę spojrzeć
Jeśli tylko jest nadzieja
To ja ją w nas dojrzę

Gdy ona krzyknie, że widzi mnie nowego
Gdy powie tylko, że wierzy w me oczy
Co u mnie ? u mnie nic nowego
Tylko Twój dotyk

Czuję go gdy piszesz do mnie
Czuję, że dotykasz gdy dzwonię
Za krótko jeszcze by zacząć od wspomnień
Patrzę jeszcze przez moment

Znikasz gdzieś w telefonie
Toniesz w fali wiadomości
Może po prostu teraz do Ciebie zadzwonię
Choć jesteś tu obok w nicości

Bo nie ma nic przecież poza myślami
One wizualizują nam przyszłość
Słowami opiszę to co widzę w sercu
I zniknie nicość